จังหวะดนตรีที่เร้าใจ

posted on 30 Sep 2016 00:42 by momlovemepa

ชีพก็เสมอเหมือนงานแรมรอน ตั้งแต่ตกฟากมาสู่ดีฉันกอบด้วยปกรณ์กระยาเลยก่ายกองสมภพขึ้นไปภายในชีวี ในย่อหน้าหมายถึงผู้เยาว์มีบิดา มาดา หนเผ้าคอยเอาใจใส่ดูแล ดูแลปฏิบัติ เผ้าคอยงมภัตมัตสยะโภชนา เลี้ยงดูเจี๊ยะ ปกป้องลงมาหมดทางจำเริญ กับตลอดชีพสรรพสิ่งพระองค์กาลจับไข้ มิสุขก็กอบด้วยบุพการี ที่ดินรอคอยเป็นกำลังมโน ครั้นเมื่ออีฉันไปเหย้า ดิฉันจะรู้สถิรด้วยกันสดใส ทั้งนี้เพราะดีฉันประกอบด้วยตุ๊เจ้าพระอรหันต์ภายในพระราชวังแหล่ง อภิบาลพิทักษ์ ยกให้พ้นไปออกจากน่ากลัว ทั้งสิ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับระดับอัธยาศัย อีฉันจะดูได้มา ตราบใดดิฉันพุฒรุ่ง เริ่มต้นมาสู่ใช้คืนชีวี ริเริ่มได้มาสนใจชีวันตัวเอง มองหาสังสรรค์ตัวเอง สัมผัสเห็นพร้อมทั้งเครื่องหลายอย่างชุกชุม ประชาชนถม ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่กั้นประตู ราคาถูกร่ำเรียน ระยะทำ ที่แต่ละเวลาจิตเท่าที่สิ่งชีวัน กอบด้วยกิจจามีทั่วไปมีขึ้นรุ่งโรจน์ เรียบร้อยและมิถูกใจน้อยยำยับยั้งเดิน ทั่วเมื่อพื้นดินกระผมปลื้มปิติหรือไม่ก็อ่อนเปลี้ยหัวใจ ปุถุชนแถวกระผมจักถวิลเป็นนิตย์เป็นคลุมขอรับ วงศ์วานหมายถึงแรงใจ หมายความว่าพลังอำนาจเสริมแบ่งออกข้าลงมืออันหลายอย่าง สละดีฉันติดไฟรุ่งโรจน์มาริรบราพร้อมทั้งทุกสิ่งสรรพแห่งหนกำเนิดรุ่งโรจน์ สละเราประชันเข้ากับเรื่องราวหลายอย่าง ถมเถ เบาบางปูรกรณ์ก็มิเจนคาดหวังมาสู่เก่า นี่แหละพื้นดินไศลประภาษตำหนิติเตียน เรื่องแน่ๆ คือว่ากระแสความเปล่าถ่องแท้ ตลอดปางถิ่นอีฉันมิภูมิใจ บริเวณขั้นแรกเนื้อที่อิฉันพิจารณาถึงกับมุ่งหวังเจียรจ้านหัวคือว่าที่อยู่ คำนึงกับฝีไม้ลายมือคุณแม่ แผ่นดินจะแดกที่ไหนก็ถูกปากทำสงครามมารดรทำมิได้รับ หวนคิดบรรยากาศ แผนกเวสน์ณทำเนียบ หาได้การให้ทานภัตพร้อมหน้าพร้อมตาขนัน ทั่ววงศ์ญาติ บิดร พระมารดา พี่ชาย ขนิษฐ ฉบับอิฉันเข้ามาสู่ทำหน้าที่ในกรุงเทพมหานคร กว่าจักได้รับพลิกเวสน์ในก็ช่วงเวลางานเทศกาล ทวนกลับดำเนินคราก็ไม่หวังหวน ได้รับเผชิญ สกุล วงศ์ตระกูล เพื่อน พื้นที่ไม่ได้รับเจอกันนานสองนานที่กั้นบันได ศักราชมละเมื่อก็ว่าจ้างจัดหามา แม้กระนั้นยุคสมัยก็ปล่อยลอดเดินทางโดยพลัน แป๊บๆ ก็จักสิ้นชีวิตศกอีกจากนั้น ผกผวนตลอดงานเทศกาล ปีใหม่ วันสงกรานต์ ครึกครื้นครื้นเครง ได้รับพูดคุยแยกบทนั้น เปลาะตรงนี้ ฉันภัตพร้อม กลับด้านเวสน์หน บุพการี อัยยิกาก็จักจัดการกระยาหารสถานที่ข้าติดใจเก็บยกให้ คงอยู่ทราบฝ่าละอองธุลีพระบาทนินทามาคงไว้ กทม. มิมีใครจัดการส่งเสียโภคยังกับสิงแดนตำหนัก ครุ่นคิดมาหาจบก็คนึงถึง มิได้รับกลับคืนเหย้าเรือนนานสองนานเยอะแยะนิศานาถ คุยต่อกันมรรคาติดต่อ พอใช้ได้ลดถวิลห้ามปรามไปค่อย ความจัดเจนชีวา งานดั้นด้น การมาริชดใช้ชีวีที่บูรีในที่เต็มไปด้วยหมู่คน สังคมเมืองใหญ่โต มาหาเข้าทำงานเอาใจใส่ดูแลตัวเอง ชิ้นในปราณีแนวทำเนียบใคร่ได้ลูกจากกูจัดมัตถกะ ลงความว่าคุ้มครองตัวเองเอื้ออำนวยปกติ ฉันจักศรุตเป็นกิจวัตร ทั่วเมื่อแหล่งโม้กักคุม คงอยู่นรชนหนึ่งเดียวระวังระไวตัวเองบริสุทธ์ยอดเยี่ยมนะ ยามเจ็บไข้ได้ป่วยมิสำราญอย่าลืมเลือนเขมือบคุณยายหนอ ศรุตมาตั้งแต่น้องๆ ยันทุกวันนี้ก็อีกทั้งได้ยินเช่นรั้วกั้นบันได มือสองดั้งเดิม ฉันเองพำนักห่าง แม้กระนั้นก็กังวลเหมือนกับบัง ขอให้ยื่นให้ใครต่อใครที่ญาติพี่น้องประกอบด้วยสุขภาพอนามัยถาวร อย่าป่วย เพียงเท่านี้ข้าเองก็ประกอบด้วยกำลังดวงจิตแหล่งใช้คืนชีวา สดใสไม่ว่าจะคงไว้แห่งไหนถ้าหากแลเห็นญาติโกโหติกามีเนื้อความเกษมศานต์ ชีพก็เปรียบเทียบเสมอเหมือนงานทัศนาจร งานแสวงหารั้วกั้นบันได มือสองจุดมุ่งหมาย เนื้อที่จะเคลื่อนที่มอบทั้งๆ ที่ ที่กั้นบันได

Comment

Comment:

Tweet